Rond de wereld nr.66 James town St.Helena 11-02,10
Door: Bertus Buys
Blijf op de hoogte en volg Bertus
11 Februari 2010 | Sint Helena, Jamestown
Rond de Wereld
Nr.66
11-02,10
St.Helena
Beste allemaal,
De laatste 880 mijl is prima verlopen met een matige wind en afstanden van 130 a140 mijl per dag en ben gearriveerd de 4 e Febr.dus precies 14 dagen maar heb de laatste nacht wat zeil geminderd om bij daglicht aan te komen.
Om 10.00uur locale tijd(ook ned.tijd)liet ik het anker vallen in 25 meter water,dus heb mijn hele ketting gegeven,75 meter.
Heb de laatste nacht uitstekend geslapen en ben meteen de wal opgegaan in een kleine Ferry want met je eigen dingy is dat niet mogelijk want het water is aan de werf behoorlijk wild(lagerwal).
Dus meteen naar de douane en emigratie dus daar was ik al snel vanaf ook omdat er maar weinig jachten hier aankomen.Er lagen hier 14 jachten dus wel zo gezellig.
James Town(het enigste stadjevan het eiland)heeft één hoofdstraat van ongeveer200 meter lang en daarom héél knus met wat kleine supermarktjes en slager(diepvries) en diverse andere winkels.
Heb diverse malen op het terras van een klein hotel mijn wijntje gedronken en ook het eten was er uitstekend.
Halverwege de straat is een kasteeltuin en daar in bevind zich Ann,s place een bekend restaurant met bar waar de meeste jachies wel eens binnen lopen en waar zo,n beetje al de vlaggen van de wereld hangen,dus maritiem.
St.Helena heeft geen vliegveld dus alles word over het water aangeleverd en dat geeft een gezellige drukte aan de werf.Één dag na mijn aankomst kwam het schip de” St.Helena”aan en met kleine boten werd hij dan in 3 a 4 dagen gelost en de héle week daarna word alles over het eiland bezorgt en dat is nogal wat werk want er wonen daar ongeveer 4500 mensen.
Dat schip komt van Kaap stad en neemt dan gelijk toeristen mee en vaart dan eerst naar Walvisbaai(Namibia)waar ook toeristen aan boord komen en naar St.Helena en daarna naar Ascention eiland en dan terug naar St.Helena en verder naar Kaap stad.
Het eiland was onbewoond tot de Engelse in 1659 het in bezit namen maar in 1673 gooide de Hollanders de Engelse er uit maar 4 maanden later werden de Hollanders er weer uit geknikkerd.
Nogal wat beroemde mensen hebben het eiland aangedaan,dus niet alleen Napoleon die er in 1815 de rest van zijn leven daar als gevangene doorbracht en die in 1821 daar overleed.
Zijn stoffelijk overschot werd in een tombe bijgezet maar in 1840 kreeg de Franse regering toestemming om hem op te halen en ligt hij dan nu in Parijs ergens.
Edmund Halley heeft daar aan sterrenkunde gedaan in 1677,Captain Cook in1775 en in 1836 Charles Darwin.
Véél schepen hebben het eiland in de eeuwen aangedaan maar sinds het Suez- canal in 1869 is geopend was dat voorbij en zakte de economie in elkaar.
Toen ik de volgende dag behoorlijk ben gaan shoppen voor de boot gaf ik mijn credit card aan de jonge dame achter de kassa maar dat hebben zij op het eiland niet en de bank was al gesloten dus heb ik de héle handel daar gelaten.Er is ook geen mobiltelefoon netwerk alléén vaste lijn..
En zij vinden het prima daar en maar weinige willen dat wel.
Een paar dagen geladen ben ik met een klein reisgezelschap in een busje de bergen ingetrokken en heb als hoofdpunt de mansion van Napoleon en zijn Tombe bezocht(foto,,s)
Hij heeft daar wel als gevangene geleefd maar had daar bepaald geen klein optrekje.
Hij kon vrij over het eiland bewegen,maar wel met bewaking dus maar dat is logisch anders zou hij weer ontsnappen.Hij woonde daar ook niet alleen,zijn vrouw en kinderen waren daar ook en wat generaals en andere trouwen aanhangers,bij elkaar 27 personen maar dat waren geen gevangenen.
Ik heb óók natuurlijk de bekende “Jacobs Ladder beklommen”met 699 treden de langste ter wereld en die leidt naar wat woningen en winkels maar die uiteraard ook met de auto bereikbaar zijn,maar vroeger niet dus.
Het record is van een hier bekende sportvrouw die er héén en terug 5 minuten over doet,ik dus 45 minuten en afgepeigerd, maar ik heb het gedaan en op een verkeerd tijdstip namelijk in de zon,niet zo snugger dus.
Bij elkaar een aardige week gehad daar maar vandaag of morgenochtend ga ik weer op pad naar een andere bestemming,ik twijfel nog een beetje:of het word Salvador of Recife,war meer Noordelijker.
Ik heb eigenlijk geen voorkeur maar Salvador is 1920 mijl en daarna naar het Noorden langs de kust naar Recife 400 mijl=2300 mijl totaal.
Rechtstreeks naar Recife=1800 mijl dus het ligt voor de hand omdat ik eigenlijk geen voorkeur heb.Ik zie wel..
Bij aankomst hier heb ik wat foto,s geplaatst van de vorige aflevering,dus kijken(dat n Robbeneiland viel foto technisch gezien een beetje tegen maar ik ben wel op een stukje historie geweest en dat telt voor mij.)
Alex en Astrid,
Sjerp Jr,
Kees de Jong
En Ruud en Irene,
Bedankt voor jullie reacties,
Een ieder de meest hartelijke groeten vanuit Napoleoneiland.
Bertus a/b v.d « Sea beryl «
Nr.66
11-02,10
St.Helena
Beste allemaal,
De laatste 880 mijl is prima verlopen met een matige wind en afstanden van 130 a140 mijl per dag en ben gearriveerd de 4 e Febr.dus precies 14 dagen maar heb de laatste nacht wat zeil geminderd om bij daglicht aan te komen.
Om 10.00uur locale tijd(ook ned.tijd)liet ik het anker vallen in 25 meter water,dus heb mijn hele ketting gegeven,75 meter.
Heb de laatste nacht uitstekend geslapen en ben meteen de wal opgegaan in een kleine Ferry want met je eigen dingy is dat niet mogelijk want het water is aan de werf behoorlijk wild(lagerwal).
Dus meteen naar de douane en emigratie dus daar was ik al snel vanaf ook omdat er maar weinig jachten hier aankomen.Er lagen hier 14 jachten dus wel zo gezellig.
James Town(het enigste stadjevan het eiland)heeft één hoofdstraat van ongeveer200 meter lang en daarom héél knus met wat kleine supermarktjes en slager(diepvries) en diverse andere winkels.
Heb diverse malen op het terras van een klein hotel mijn wijntje gedronken en ook het eten was er uitstekend.
Halverwege de straat is een kasteeltuin en daar in bevind zich Ann,s place een bekend restaurant met bar waar de meeste jachies wel eens binnen lopen en waar zo,n beetje al de vlaggen van de wereld hangen,dus maritiem.
St.Helena heeft geen vliegveld dus alles word over het water aangeleverd en dat geeft een gezellige drukte aan de werf.Één dag na mijn aankomst kwam het schip de” St.Helena”aan en met kleine boten werd hij dan in 3 a 4 dagen gelost en de héle week daarna word alles over het eiland bezorgt en dat is nogal wat werk want er wonen daar ongeveer 4500 mensen.
Dat schip komt van Kaap stad en neemt dan gelijk toeristen mee en vaart dan eerst naar Walvisbaai(Namibia)waar ook toeristen aan boord komen en naar St.Helena en daarna naar Ascention eiland en dan terug naar St.Helena en verder naar Kaap stad.
Het eiland was onbewoond tot de Engelse in 1659 het in bezit namen maar in 1673 gooide de Hollanders de Engelse er uit maar 4 maanden later werden de Hollanders er weer uit geknikkerd.
Nogal wat beroemde mensen hebben het eiland aangedaan,dus niet alleen Napoleon die er in 1815 de rest van zijn leven daar als gevangene doorbracht en die in 1821 daar overleed.
Zijn stoffelijk overschot werd in een tombe bijgezet maar in 1840 kreeg de Franse regering toestemming om hem op te halen en ligt hij dan nu in Parijs ergens.
Edmund Halley heeft daar aan sterrenkunde gedaan in 1677,Captain Cook in1775 en in 1836 Charles Darwin.
Véél schepen hebben het eiland in de eeuwen aangedaan maar sinds het Suez- canal in 1869 is geopend was dat voorbij en zakte de economie in elkaar.
Toen ik de volgende dag behoorlijk ben gaan shoppen voor de boot gaf ik mijn credit card aan de jonge dame achter de kassa maar dat hebben zij op het eiland niet en de bank was al gesloten dus heb ik de héle handel daar gelaten.Er is ook geen mobiltelefoon netwerk alléén vaste lijn..
En zij vinden het prima daar en maar weinige willen dat wel.
Een paar dagen geladen ben ik met een klein reisgezelschap in een busje de bergen ingetrokken en heb als hoofdpunt de mansion van Napoleon en zijn Tombe bezocht(foto,,s)
Hij heeft daar wel als gevangene geleefd maar had daar bepaald geen klein optrekje.
Hij kon vrij over het eiland bewegen,maar wel met bewaking dus maar dat is logisch anders zou hij weer ontsnappen.Hij woonde daar ook niet alleen,zijn vrouw en kinderen waren daar ook en wat generaals en andere trouwen aanhangers,bij elkaar 27 personen maar dat waren geen gevangenen.
Ik heb óók natuurlijk de bekende “Jacobs Ladder beklommen”met 699 treden de langste ter wereld en die leidt naar wat woningen en winkels maar die uiteraard ook met de auto bereikbaar zijn,maar vroeger niet dus.
Het record is van een hier bekende sportvrouw die er héén en terug 5 minuten over doet,ik dus 45 minuten en afgepeigerd, maar ik heb het gedaan en op een verkeerd tijdstip namelijk in de zon,niet zo snugger dus.
Bij elkaar een aardige week gehad daar maar vandaag of morgenochtend ga ik weer op pad naar een andere bestemming,ik twijfel nog een beetje:of het word Salvador of Recife,war meer Noordelijker.
Ik heb eigenlijk geen voorkeur maar Salvador is 1920 mijl en daarna naar het Noorden langs de kust naar Recife 400 mijl=2300 mijl totaal.
Rechtstreeks naar Recife=1800 mijl dus het ligt voor de hand omdat ik eigenlijk geen voorkeur heb.Ik zie wel..
Bij aankomst hier heb ik wat foto,s geplaatst van de vorige aflevering,dus kijken(dat n Robbeneiland viel foto technisch gezien een beetje tegen maar ik ben wel op een stukje historie geweest en dat telt voor mij.)
Alex en Astrid,
Sjerp Jr,
Kees de Jong
En Ruud en Irene,
Bedankt voor jullie reacties,
Een ieder de meest hartelijke groeten vanuit Napoleoneiland.
Bertus a/b v.d « Sea beryl «
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
