Rond de wereld nr.37 29-07,07

Rond de wereld
Nr.37
Tahiti Papeete

29-07,07

Beste allmaal,

Die 500 mijl werden er 581 want ik zou eerst naar Ahe,een klein Atol en een van de dichtste bij,maar na de aanloop daarvan vond ik het niet erg verstandig want de ingang ervan is volgens de boeken wel niet zo moeilijk maar je hebt wel een uitkijk op de voorpunt nodig om tussen de riffen te navigeren,die uitkijk moet dan op de kleur van het water letten.
Donker blauw is goed maar lichter wordend blauw is oppassen geblazen en bruin wordend zijn de riffen en die zijn niet altijd in kaart gebracht en toen ik onderweg ook nog eens hoorde dat een paar weken geleden een solozeiler op een van de andere Atollen op een rif is gevaren en daar is gezonken.hij.
Hij zelf kwam er ongedeerd vanaf maar heeft geen schip meer en was ook nog eens onverzekerd,ik had geen zin in dat avontuur en ben door gevaren naar Rangiroa waar je veilig kunt binnenvaren,maar oppassen want de stroming kan oplopen tot wel 6 a 7 mijl..
Ik had de juiste hoog en laagwater gegevens voor dat gebied van een Amerikaan gekregen en kwam keurig bij laagwater aan.

De zeiltocht zelf was fantastisch nu eens niet pal voor de, maar halve wind dus had op het voordek helemaal niets te doen,maar na zo,n 200mijl zag ik in de verte en squall aankomen en net op tijd had ik er 2 reven inzitten en was maar goed ook want er kwam 42 knopen uit(8a9 Bft).
Dat rif heb ik er de verdere reis inlaten zitten en kon zo doende spelen met de rolgenua als er weer iets dergelijks op mijn pad zou komen.

Op de 4e dag heb ik de hengel uitgegooid want mijn vlees voorraad was op en na 15 minuten…….raak de hengel stond krom en ik binnenhalen,maar ja met een snelheid van 5 knopen leek het heel wat maar uiteindelijk………….bleek het een groot stuk plastik te zijn,dus de lijn weer laten vieren en nog geen 5 minuten later weer beet,dat werd een gevecht van een half uur te worden,maar nu met resultaat want ik kon een grote tonijn van 82 cm en pakweg 30 pond binnenhalen( de foto komt er ergens aan)en had na de tonijn in moten gehakt te hebben zo,n 11 kilo vis in de koeling liggen waarvan ik voor mij zelf voor 4 dagen in de diepvries apart had gelegd en de rest heb ik daarna uitgedeeld toen ik eenmaal veilig binnen was gelopen en het anker in 12 meter water had laten verdwijnen.
Dus de vis uitgedeeld aan 3 schepen die ik al kende van andere plekken dus dat had een goede bestemming.

Nu wat over de Atol waar ik nu binnenin lig,dat is 40 mijl lang en 20 breed,dat is niets bijzonders maar het vreemde is als je normaal een eiland of haven aanloop kom je bij het land terecht maar is bij een atoll anders,als je door een opening van de atol bent gevaren kom je in een binnenzee dus de Lagoon binnen wat krater van een vulkaan die heel lang geleden boven zee uitstak en rondom riffen die je bij alle eilanden ziet die in de tropen liggen dus niets bijzonders tot zover maar om dat dit gebied vulkanisch is met kraters in het midden en langzaam door hun eigen gewicht de bodem in zakte liepen de kraters vol en zo ontstond er de Lagoon en er omheen groeide de riffen verder en steekt nu in de meeste gevallen niet verder dan 6 a7 meter boven zee uit en is niet breder dan 100 tot 150 meter breed en daar speelt het leven zich van de bewoners af,maar wel aan de binnenkant daarvan.
De atollen hebben vaak meerdere ingangen maar slechts enkele daarvan kun je veilig doorvaren.
Bij zo,n doorgang speelt het havenleven zich meestal af,ik lig hier met de Sea Beryl met een stuk of 10 andere schepen in de luwte achter anker en aan de wal zijn er een paar restaurantjes te vinden en kleine supermarktjes te vinden en de mensen leven zeer sober want het is peperduur want alles moet aangevoerd worden vanuit Tahiti een van de Societe eilanden..

Maar er is hier ook een super de lux hotel gevestigd met nagemaakte inheemse hutten op palen maar die heel lux ingericht zijn met tv,internet is bij de receptie ook te vinden maar voor mijn foto,s was hij wel wat traag dus lukte niet.
Daags na aankomst nam ik een duik in het kristal heldere water waar de meest prachtige vissen rondzwemmen die je normaal alleen in aquariums kunt bewonderen maar groot was mijn schrik dat ik ook tussen kleine haaien aan het zwemmen was…..Zij doen je niets maar moest wel even wennen aan de gedachten.

De andere dag met een duiker mee geweest en bij het rif buiten de atoll naar 20 meter afgezakt en een 5 meter dieper zwommen ook haaien maar dan wel 1.50 meter lang en boven aan de oppervlakte barracuda,s maar geen gevaar had de prof mij van tevoren verteld,dus mij daardoor niet laten afleiden en heb een half uur in dat aquarium rond gezwommen langzaam met de stroom mee langs het rif,werkelijk fantastisch.
Gisteren 21Juli kwam de Amerikaan(van de getijde tabellen) met zijn zijn superjacht9”Mustang”) van 82 ft.binnenvaren en ben dus maar nog niet weggegaan en zijn s,avonds met 2 andere bootbemanningen een pilsje wezen drinken op het terras van dat hotel en kwam te weten dat het jongste bemanningslid denque-fieber heeft opgelopen (knokkelkoorts).
Schijnt ook een beetje riskant te zijn,toevallig heeft Martine van de “Muline”het ook maar is aan de beterende kant.

Maandag 23-07,07 1200uur
Het anker weer gelicht en met doodtij de Atol verlaten en de volgende bestemming is Tahiti zo,n 200 mijl verderop,de “Mustang”en”Rum line”het eerst en dan de “Sea Beryl”er achteraan en na een 2 uur waren zij uit zicht hun speed is ongeveer 9a 10 mijl per uur en zij komen dan bij daglicht aan de volgende dag en voor mij word het in de nacht maar daar heb ik geen zin in dus de laatste 60 mijl heb ik de zeilen verder in gerold en kwam daardoor in de ochtend aan.
Het is allemaal niet zo moeilijk maar ik wil de boeien zien want de elektronische kaarten geven een afwijking van ongeveer 100 meter aan en dat kan je de kop kosten.
Veilig tussen de riffen door en kon een boei vinden bij de “Tahiti jachtclub”,het schip opgeruimd en de zeilhuiken er over het grootzeil en Genua en heerlijk slapen want daar kwam het de laatste nacht niet echt van want mijn radar werkt niet meer dus ook geen radaralarm.
Daarna mij gemeld bij de havenmeester en kon daar blijven liggen,met de bus de stad in en heb daar eindelijk 2 nieuwe accu,s kunnen kopen.
Mocht daardoor de volgende dag aan de kopsteiger afmeren en ben de accu,s gaan ophalen en betalen en met hun auto terug naar de “Sea Beryl”en alles geinstalleerd dus dat is eindelijk weer in orde,maar lag daar heerlijk aan een steiger na maanden achter anker en volop water dus de hele boot gereinigd,de was gedaan en met volle tanken fris water weer aan de boei,inmiddels avond en heb aan een soort restaurant kar met krukken er omheen heerlijk Pizza zitten eten.

Heb de andere dag van de havenmeester wat adressen gekregen om wat boodschappen te doen en kwam daar in een supermarkt”Carrafour”terecht waar zo,n beetje alles te koop is en verschrikkelijk groot is dus alles is weer aan boord.
Ben de volgende dag verder aan de binnenkant van het rif naar een grote marina gevaren en de twee andere jachten opgezocht,zij waren te groot voor de Tahiti jachtclub boeien en zijn doorgevaren en lig nu achter anker dicht bij de marina en zijn met ze allen s,avonds aan de wal een restaurant ingedoken en na heel wat wijntjes en zo werd ons beleefd maar indringend gevraagd om op te hoepelen.

De andere ochtend zou ik de mast ingehesen worden om de radar te naar beneden te halen maar heb daar maar vanaf gezien,leek mij niet verstandig.
Maar nu Zondag de 29e Juni is de radar beneden gehaald en heb een en ga daar morgen mee naar een Furuno dealer en zie dan wel wat er moet gebeuren maar wil daar niet te lang op blijven wachten want zonder radar gaat ook wel maar is heel comfortabel als hij werkt.
Even over de situatie hier Tahiti is een groot eiland en is zo,n beetje het hoofd eiland van Polynesie en elke rond de wereld zeiler moet hier langs om zich af te melden bij de immigratie en douane en krijg dan tevens een toegangsstempel waar je Nieuw Zeeland of Australie mee binnen kunt komen.
Rond het eiland liggen riffen waar binnen je kunt varen rondom het eiland en je vaart dan in heel rustig diep blauw water maar het is hier behoorlijk druk en zal dan weer vertrekken binnen een paar dagen naar een wat rustiger gebied
Maar na het schrijven en plaatsen van dit bericht ga ik eerst snorkelen bij het rif.
O ja, ik ben hier de “PIM”met Hans en Jose uit Scheveningen tegen gekomen zij zijn in 2005 vertokken met hun Amel 54ft. Voor een wereldreis van een aantal jaren en ben hun in 2005 al tegen gekomen in Bayona Noord Spanje toen ik net terug kwam van de Azoren samen met Dennis van de Äeoles”
Zij vertrekken over een paar maanden om in een keer naar Nieuw Zeeland te zeilen en zal ze daar wel weer tegen komen
Ik heb inmiddels wat foto,s geplaatst bij de vorige aflevering.en de foto,s bij deze aflevering plaats ik morgen
Een ieder de hartelijke groeten en bedankt voor alle reactie,s
Bertus